Wednesday, June 12, 2013

ഏകാന്തത

ഏകാന്തതയുടെ തണുപ്പില്‍ പ്രതീക്ഷയുടെ ചൂടും പ്രണയത്തിന്റെ നഷ്ടവും കൂടിക്കുഴയുന്നു ഏകാന്തമാം മനസില്‍ ഓര്‍മ്മകളുടെ ആരവങ്ങള്‍ ആര്‍പ്പു വിളിക്കുന്നു. വിരഹത്തിന്റെ ചുവപ്പ് ഓര്‍മ്മ പുഷ്പങ്ങള്‍ക്ക് ഊര്‍ജ്ജം വിതറുന്നു. മനസിലെ രൂപം പടി വാതില്‍ കടന്നു വരുമെന്ന പാഴ്ക്കിനാവ്... ഒരു നാള്‍ ഈ പടി കടന്നെത്തുമ്പോള്‍ മനസിലെ പനിനീര്‍പ്പൂവ് നിശബ്ദമായ ശരീരത്തില്‍ തണുപ്പിന്റെ ഓരംപറ്റി ചേര്‍ന്നിരിക്കാം

Sunday, May 26, 2013

ഇനി വിട... എവിടേക്കെന്നറിയാതെ അറിയാത്ത ലോകത്ത് അപരിചിതന്റെ മുഖം മൂടി അണിഞ്ഞു അറിയുന്ന കഥകള്‍ അറിയാതെയാക്കി ഒരു യാത്ര പോകുവാന്‍ വെമ്പുന്ന മനസിന് ഊര്‍ജ്ജം നല്‍കാന്‍ ഒരു നിമിഷം ഇവിടെ തങ്ങട്ടെ... മനസ്സിന്റെ നോവുകള്‍ വിങ്ങലായ് മാറുമ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മകള്‍ കുഴിച്ചിട്ട ഈ കുഴിമാടത്തില്‍ ഒരു നിമിഷം മാത്രം എവിടെയോ പോകുവാന്‍ വിതുമ്പുന്ന മനസ്സിന്‍ ഒരല്പനേരം വിശ്രമം അവിടെയല്ലോ എന്‍ മനസ്സിലെ മോഹങ്ങള്‍ ഒരുനാള്‍ ഞാന്‍ കുഴിച്ചു മൂടിയതും ആരു മറിയാത്ത മോഹങ്ങള്‍ അവള്‍ക്കായി തീറു നല്‍കി യാത്ര ചോദിക്കുന്നു. ഇനി വരുമോ തിരികെ എന്നുള്ള പിന്‍ വിളി ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. മിണ്ടുവാന്‍ കഴിയാതെ മണ്ണിനെ പുല്‍കിയ അവള്‍ എങ്ങനെ പിന്‍വിളിയായി എത്തും.... കണ്ണീരിന്‍ നനവു മാത്രം കൂട്ടിന് കൂട്ടി ദിക്കറിയാതെ ഓര്‍മ്മകള്‍ മാത്രം സമ്പാദ്യമാക്കി ഒരു യാത്ര.....
പരസ്പരം പറഞ്ഞുതീരാത്ത രണ്ട് മൌനങ്ങളാണ് നമ്മള്‍ വാക്കുകളുടെ ഒറ്റപ്പെട്ട തുരുത്തുകളില്‍ തങ്ങളില്‍ നോക്കിയിരിക്കുന്നവര്‍ പ്രണയം ജ്വലിക്കുന്ന നിന്‍റെ കണ്ണുകളോടു മറുപടിയില്ലെനിക്ക് എന്‍റെ ഹൃദയത്തിലൊരു കഴുമരം ഒരുങ്ങുന്നു നിന്‍റെ കണ്ണുകളും എന്‍റെ മൌനവും ചേര്‍ന്ന് എന്നെ തൂക്കിലേറ്റുന്നു മൌനം മാത്രം നമുക്കിടയില്‍ ജീവിക്കുന്നു